هما (رفائیل زاده) سرشار (م: ۱۳۲۵ ه.ش شیراز). پدرش «مئیر رفائیل‌زاده» و پدربزرگش «ماشاءالله رفائیل‌زاده» از تجار شیراز و تهران بودند. پدر مادربزرگش «ملا اسحق» از بنیادگذاران انجمن کلیمیان شیراز بود. هما، در دبیرستان فرانسوی رازی تحصیل کرد و در دانشگاه تهران کارشناسی ادبیات فرانسه گرفت. همچنین کارشناسی ارشد مدیریت ارتباطات در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی و دکترای افتخاری روزنامه‌نگاری از دانشگاه جهانی آمریکا اخذ کرد.

هما رفائیل زاده، در سال ۱۳۴۵ ه.ش با مهندس «نجات سرشار» ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو پسر به نامهای سپهر سرشار (دکترای شیمی از دانشگاه هاروارد – بوستون) و هومن سرشار (دکترای ادبیات تطبیقی از دانشگاه کلمبیا – نیویورک) هستند.

او کار مطبوعاتی را در ۱۸ سالگی (۱۳۴۳ ه.ش) با عضویت در تحریریه هفته‌نامه تازه‌تأسیس «زن روز» آغاز کرد و به همکاری‌ با مجید دوامی، بنیادگذار و سردبیر زن روز پرداخت. در سال ۱۳۴۹ رسماً به مؤسسه کیهان پیوست و تا سال ۱۳۵۷، خبرنگار و یادداشت‌نویس روزنامه کیهان بود. او در سال 1350 جایزه بهترین گزارش و ‌پوشش‌ خبری ‌‌از جشن های 2500 ساله ‌شاهنشاهی را گرفت. وی در دهه 1350 ه.ش به تلویزیون ملی ایران نیز پیوست و در مقام تهیه کننده و مجری، برنامه «چهار دیواری» (۱۳۵۱) را برای ترویج فرهنگ فمنیستی ارائه داد. او پائیز 1357 و چندماه پیش از پیروزی انقلاب‌اسلامی‌ با ‌همسر و دو فرزندش‌ به ‌آمریکا رفت و سردبیر ‌ماهنامه «شوفار» نشریه فدراسیون‌یهودیان‌ایرانی آمریکا شد و به همکاری با رادیو «امید» و «رادیو تلویزیون امید ایران» در لس‌آنجلس پرداخت.

«دفتر نوروز»، «در کوچه پس‌کوچه‌های غربت»؛ خاطرات آغاز مهاجرت، «شعبان‌جعفری و کودتای 28 مرداد» از کتابهای او است. او در سال‌۱۹۸۹ به هیأت مدیره «بنیاد پژوهش‌های زنان‌ایران» ‌پیوست ‌و پنج شماره از مجله پروهشی این بنیاد را نیز سردبیری کرد. در سال ۱۹۹۳ مشاوره سازمان دیده‌بانی حقوق بشر شد. در سال ۱۹۹۵ «مرکز تاریخ شفاهی یهودیان ایرانی» را در لس‌آنجلس بنیاد گذارد و طی 10 سال مصاحبه‌هایی مبسوط از ۱۲۵ شخصیت از جمله رهبران جامعه یهودیان ایرانی گرفت. او در سال ۲۰۰۶ کلیه اسناد گردآوری شده این مرکز را به کتابخانه کنگره آمریکا و دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در لس‌آنجلس اهدا کرد. وی در سال ۲۰۰۵ مرکز «هنرهای خلاق ایرانی» را با هدف برقراری ارتباط با شخصیتهای فرهنگی ایران تأسیس کرد و با پشتوانه ارتباطات صنفی و تاریخی خود، جلسات متعددی را با «شهره آغداشلو» (بازیگر)، «شهرنوش پارسی‌پور» (رمان نویس)، «شاهرخ مشکین‌قلم» (طراح رقص)، «هادی خرسندی»(طنزپرداز) و «فریدون مشیری»(شاعر) برگزار کرد و سلسله فیلمهای‌ ‌مستند «دمی با...» را درباره «نادر نادرپور» (شاعر)، «سیمین بهبهانی» (شاعر)، «مهشید امیرشاهی» (رمان نویس)، «منیرو روانی‌پور» (رمان نویس)، «‌موشه کتساو»(رئیس جمهور سابق رژیم صهیونیستی)، «جلالی سوسن آبادی» (استاد مینیاتور)، «صدرالدین الهی» (روزنامه‌نگار)، «ناصر اویسی»‌، «ثمین‌باغچه‌بان‌»، «سلیمان‌حئیم‌»، «یونا دردشتی»‌، «ایران‌درّودی‌»، «فرنگیس‌کیخسرو»، «شاهرخ‌یگانگی»‌، «ملک‌نفیسی»‌، «مرتضی‌خان‌نی‌داوود»، «مشفق ‌همدانی»‌، «برسابه‌هوسپیان»، «ربی یدیدیا شوفط»، «حبیب لوی»، ‌«جمشید کشفی»، «‌شعبان جعفری»، «‌مهین عمید» ساخت. این مجموعه هم اکنون در کتابخانه کنگره آمریکا نگهداری می‌شود.